Er is de laatste tijd veel te doen rondom de gezondheid van vrachtwagenchauffeurs. Als chauffeur heb je nu eenmaal een beroep dat niet veel met bewegen te maken heeft. En als er dan eens flink met de spieren gewerkt moet worden, gaat het vaak verkeerd. Je zit bijvoorbeeld net twee uur te sturen en zonder warming-up sta je dan ineens met een kromme pompwagen aan een paar pallets van een dikke ton te trekken. Dan kan je puffend zeggen: ik heb lekker gewerkt, maar het effect op je lichaam is averechts.
Om nog maar te zwijgen van de diverse eetpatronen onderweg! Gezond eten valt onder- |
|
Fruit kun je van thuis meenemen, om tijdens je drie kwartier of ergens aan het dock een appeltje of zo weg te werken. Heel handig zijn die bakjes met gemengd en voorgesneden fruit. Een paar van die bakjes in de koelkast en je mag weer een paar dagen verantwoord van huis. Ik hoef niemand uit te leggen dat er bijvoorbeeld in heel Duitsland bij geen enkele truckstop ook maar één gram verse groente te krijgen is. Terwijl die enorme vloot Hollandse groenten rijders toch grote hoeveelheden aanvoeren: waar laten ze dat allemaal?
Gezonder eten onderweg zal dus wel een probleem blijven en daarmee komen we ook gelijk |
|
| JE KUNT TOCH BIJ EEN ZWEMBAD PAKEREN EN EEN PAAR BAANTJES DOEN ? |
weg niet mee en bij iedere pauze zijn de verleidingen vaak heel groot. Wie verstandig is, loopt de snackhoek natuurlijk voorbij. Makkelijker gezegd dan gedaan. Tegen een frikadelletje speciaal bijvoorbeeld kan ik erg Moeilijk nee zeggen. En niet onbelangrijk: de sociale contacten tijdens het snacken maken het zondigen tegen je lichaam vaak extra prettig. Bij een vaste klant in Tiel waar op 'Iet industrieterrein een mobiele cafetaria staat, kwam ik altijd net rond de middag aan. Toevallig was het juist dan erg gezellig bij Jet cafetaria, dus dat patatje ging er wel in. Jat doe ik dus niet meer.
Van mijn vrouw moet ik er op letten dat ik, ook onderweg, voldoende groenten en fruit eet. |
|
|
|
bij het volgende punt van verbetering: bewegen! Er zijn chauffeurs die dat heel serieus nemen. Die zetten hun wagen bij een eettent neer, trekken een trainingspak en sportschoenen aan en gaan voor het eten een uurtje hardlopen. Petje af maar ik kan het niet. Het sluipt er zo in, dat ongezonde gedrag. Ik parkeer het liefst tegen het restaurant aan om maar niet te ver te hoeven lopen. En eenmaal binnen is het snel zitten geblazen. Dat moet veranderen.
Die verandering zit er aan te komen. Sinds een jaar zit onze dochter van negen op een zwemclub. Ze zwemt wedstrijden maar de club doet nog veel meer. Voor jong en oud is er het bekende banen zwemmen traningtijd.html
en daarbij gaat het om het bewegen zelf.
Het toeval wilde dat ik vorige maand op de tribune van het zwembad naast een trainer zat van één van die recreatieve avonden. Deze man (Arie) is me een partij enthousiast over dat zwemmen, niet te geloven. ,,Je kunt toch in heel Europa bij een zwembad parkeren en een paar baantjes doen?" was zijn advies.
Zwemmen is de beste remedie voor alle lichamelijke klachten en zou volgens Arie precies geschikt zijn voor een vastgeroeste chauffeur. Uit alle lagen van de bevolking mag Arie de mensen door het bad jagen en volgens mijn oudere broer, die in het oude-Lullenzwemteam zit, staat er nog net geen stroom op het water. Ik liet me overhalen om eens een avondje te komen zwemmen ... maar eigenlijk durf ik helemaal niet. Op de lagere school heb ik ooit eens een zwemdiploma B gehaald en sindsdien heb ik niet veel water meer gezien, ja het Balatonmeer, toen ik erlangs reed. Onder het mom van 'ik ben nooit thuis' zie je mij voorlopig niet in dat zwembad. Ik begin wel met een rondje om de vrachtwagen iedere morgen, gek zat!
JOHN VAN TENT |
|
